منهج

منهج. [ م َ / م ِ هََ ] ( ع اِ ) راه پیدا و گشاده. مِنهاج. ( منتهی الارب ). راه راست و گشاده. ( غیاث ) ( آنندراج ). راه روشن. ( دهار ). راه فراخ. ( مهذب الأسماء ). راه روشن و طریقه و رسم و راه راست و گشاده. ج، مناهج. ( ناظم الاطباء ). مِنهاج. طریق واضح. ج، مَناهِج. ( اقرب الموارد ):
دور فلکی یکسره بر منهج عدل است
خوش باش که ظالم نبرد راه به منزل.حافظ.- منهج انی؛ مراد برهان انی است و آن عبارت از برهان و طریقه استدلال از راه معلول جهت کشف علت است. رجوع به فرهنگ علوم عقلی سجادی ص 123 و 582 شود.
- منهج صدیقین؛ مراد برهان صدیقین است و آن یکی از براهین اثبات صانع و ذات واجب و توحید خدای عالم است. رجوع به فرهنگ علوم عقلی ایضاً ص 127 و 582 شود.
- منهج لمی؛ منهج اللمی، مراد برهان لمی است وآن روش استدلال از علت به معلول است، خلاف منهج انی. رجوع به فرهنگ علوم عقلی ایضاً ص 130 و 582 شود.

(مِ یا مَ هَ ) [ ع. ] (اِ. ) راه، روش، طریقه. ج. مناهج.

۱. راه راست.
۲. راه آشکار، راه پیدا و گشاده.

راه راست، راه آشکار، راه پیداوگشاده، مناهج جمع
( اسم ) راه آشکار و گشاده جمع: مناهج یا منهج انی. برهان انی. یا منهج لمی. برهان لمی.

راه، روش، طریقه.
مناه

💡 نفس قدسی چو کامیاب شود کار بر منهج صواب شود

💡 گفت ای ره صدق منهج تو تو حج منی و من حج تو

💡 بحر هنر، حکیم ابوالفتح، کان فضل ای آنکه جز بمنهج اولی نیامدی

💡 خود این اقرب سبل در این سبیل است بر او از منهج اول دلیل است

💡 بس کس اندر نور مه منهج ندید چون برآمد آفتاب آن شد پدید

💡 از در او کن طلب منهج حق زان سبب کاینه از چین نکوست عود ز هندوستان