منتصب

منتصب. [ م ُ ت َ ص ِ ] ( ع ص ) برپای خاسته. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). برپای شونده. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
- غبار منتصب؛ گرد برخاسته و بلندشده. ( از اقرب الموارد ).
|| راست. قایم. افراخته:
در خم دور فلک تا عدل باشد کوژپشت
عافیت را کی تواند بود قامت منتصب.انوری ( دیوان چ مدرس رضوی ص 521 ).نظر به موضع سجود دارد و چنان بایستد که قامتش منتصب و مستقیم باشد. ( مصباح الهدایه چ همایی ص 304 ).
- منتصب القامه؛ راست بالا. مستوی القامه. افراخته قامت: او حیوانی است که در بیابان ترکستان باشد منتصب القامة، الفی القد، عریض الاظفار... ( چهارمقاله صص 14 - 15 ).
|| به کاری قیام کرده. ( ناظم الاطباء )( از منتهی الارب ). گمارده. منصوب شده:
منتصب بر هر طویله رایضی
جز به دستوری نیاید رافضی.مولوی ( مثنوی چ رمضانی ص 170 ).|| نصب داده شده. ( ناظم الاطباء ). حرف نصب پذیرنده. ( از اقرب الموارد ).
منتصب. [ م ُت َ ص َ ] ( ع ص ) دیگ بر بار. دیگ نصب شده:
بئس المطاعم حین الذل یکسبها
القدر منتصب و القدر مخفوض.سعدی ( گلستان ).

(مُ تَ صَ ) [ ع. ] (اِمف. ) نصب شده، برقرار شده.

۱. برپا، پابرجا شده.
۲. گماشته.

برپاوبرقرارشده، پابرجاشده
مرتفع. ۱ - ( اسم ) بر پا شونده برقرار گردنده. ۲ - قایم
دیگ بر بار. دیگ نصب شده.

نصب شده، برقرار شده.

💡 در خم دور فلک تا عدل باشد کوژپشت عافیت را کی تواند بود قامت منتصب

💡 منتصب بر هر طویله رایضی جز بدستوری نیاید رافضی

💡 منتصب قد چو سرو آزاده شمسهٔ عقل آدمی زاده