ممدوحی

ممدوحی. [ م َ ] ( حامص ) ستوده بودن. ستودگی. پسندیدگی. || ممدوح کسی بودن. مورد مدح کسی قرار داشتن. مقابل مادحی.
ممدوحی. [ م َ حی ی ] ( ص نسبی، اِ ) سکه ترکی عراقی از نقره، مساوی 24 قرش که گمان می رود منسوب به ممدوح پاشا بوده باشد. ( از نقودالعربیة ص 186 ).

سکه ترکی عراقی از نقره مساوی ۲۴ قرش که گمان می رود منسوب به ممدوح پاشا بوده باشد.

ممدوحی به معنای ستایش شده.
ممدوحی یکی از القاب فامیلی در ایران است.

💡 چون نیست شکر لبی که بخشد بوسی یا ممدوحی که باشدم ناموسی

💡 از آن چه به که بنزدیک چون تو ممدوحی ز طبع خویش نماید حکیم سحر حلال

💡 نه هیچ راحت دیدم ز هیچ ممدوحی نه هیچ فایده بردم ز شعر و نظم سخن

💡 چون تو ممدوحی و انعام چنان مثل من مادح و اشعار چنین

💡 ولی چو نیست درین روزگار ممدوحی که مادحی را دارد به شرط خود تیمار

💡 مادح همچون تو ممدوحی رهی باید از آنک لایق مدح محمد نظم حسان یافتند