مفرس

مفرس. [ م ُ ف َرْ رَ ] ( ص ) فارسی کرده شده، از قبیل معرب که به معنی عربی کرده شده است. ( آنندراج ). کلمه ای که از زبان دیگری به فارسی آورده شده: برشکال مفرس برسکال است. ( غیاث ). پسندشده در زبان فارسی. ( ناظم الاطباء ). بعضی این صورت را به معنی فارسی شده به کار برده اند، مانند معرب که به معنی عربی شده است. پارسی گردانیده. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
مفرس. [ م َ رَ ] ( اِ ) نوعی از زیب و زینت باشد که از سقف عمارتها آویزان کنند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). مصحف مُقَرنَس است. ( حاشیه برهان چ معین ).

(مُ فَ رَّ ) [ معر. ] (اِمف. ) کلمه ای که از زبان دیگر به فارسی آورده شده، پارسی گردانیده.

( اسم ) کلمه ای که از زبان دیگر بفارسی آورده شده پارسی گردانیده: [ برشکال مفرس برسکال است.] (غیاث: برشکال ). توضیح این لفظ عربی نیست بلکه بشکل عربی مانند معرب ساخته شده و مفرس در عربی بمعنی آنچه برای دریدن نزد حیوان درنده گذاشته میشود، میباشد
نوعی از زیب و زینت باشد که از سقف عمارتها آویزان کنند.

کلمه‌ای که از زبان دیگر به فارسی آورده شده، پارسی گردانیده.

💡 بنگر اندر درد من گر صاف نیست درد خود مفرستم و درمان مکن

💡 از در خویش خدایا به بهشتم مفرست که سر کوی تو از کون و مکان ما را بس

💡 دل مفرسای بسودای محال که اگر دل نَبُوَد، دلبر نیست

💡 ور به طلبی عمر گرانمایه مفرسای از کهنه گرت کار بر آید کم نو گیر

💡 زاهد ار اهل بهشت است خدایا مفرستم جز به دوزخ چومنی ظلم بود یار چو اوئی

💡 حقیقت تو مجازاست دل به وهم مفرسا که غیر شیشه پری هیچ دستگاه ندارد