مصارع

مصارع. [ م َ رِ] ( ع اِ ) ج ِ مَصْرَع. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). جای افکندن ها و کُشتی جای ها. ( از منتهی الارب ). کُشتی گاهها. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به مَصْرَع شود.
مصارع. [ م ُ رِ ] ( ع ص ) کشتی گیرنده. ( آنندراج ). کشتی گیر. ( ناظم الاطباء ): سلطان ملکشاه... که پادشاه بود همت او بر کشتی گرفتن و مشت زدن و تربیت بطالان و مصارعان و زورآزمایان مقصور. ( المضاف الی بدایع الازمان ص 29 ).

(مَ رِ ) [ ع. ] (اِ. ) ج. مَصرع. مهلکه ها، جای بر زمین افکندن.

کشتی گیرنده، کشتی گیر

مَصر
مهلکه‌ها، جای بر زمین افکندن.

💡 این قطعه از حشو مصارع ثانی قصیده بیرون میآید و از نقطه خالیست

💡 با بنده مصارع بود امروز و تو دانی کش چرخ بلند از یک آسیب صریع است

💡 قال النّبیّ (ص): «صنائع المعروف تقی مصارع السّوء، و اهل المعروف فی الدّنیا هم اهل المعروف فی الآخرة».