محی‌الدین

لقب شیخ عبدالقادر جیلانی ( گیلانی ) مکنی به ابومحمد.

اسم: محی الدین (پسر) (عربی)
معنی: زنده کننده دین

واژه محی‌الدین [به زبان انگلیسی: Mohyeddin]، ترکیبی از دو کلمه محی، به معنی احیاگر، و دین، که اشاره به ایمان و یا دین دارد. بنابراین، محی‌الدین از نظر لغوی، به معنای زنده كننده و احیاگر دین است.
این نام اغلب به عنوان نام کوچک برای پسران در بعضی از کشورهای اسلامی استفاده می شود. در بعضی از موارد هم بعنوان نام خانوادگی مورد استفاده قرار گرفته است.

💡 از آن دانست محی‌الدین بخود ختم ولایت را و بر من گفت شد ختم

💡 محمدصادق (محی‌الدین) حائری شیرازی (زادهٔ ۱۲ بهمن ۱۳۱۵ در شیراز – درگذشته ۲۹ آذر ۱۳۹۶ در قم) روحانی شیعه ایرانی، عضو سابق مجلس خبرگان رهبری و امام جمعه سابق شیراز بود.

💡 ابن قسی اندلسی: خلع النعلین و اقتباس النور من موضع القدمین، مصحح: محی‌الدین عربی. مترجم: حیدر شجاعی. ناشر: مولی. تهران ۱۳۹۴. شابک: ۵–۰۰۶–۳۳۹–۶۰۰–۹۷۸

💡 حسین محی‌الدین الهی قمشه‌ای (زادهٔ ۱۴ دی ۱۳۱۸) نویسنده، مترجم و سخنران ایرانی در زمینه عرفان، ادبیات و فلسفه هنر است. وی در نقاشی و خوش‌نویسی نیز آثاری دارد و به زبان‌های انگلیسی، عربی و فرانسه مسلط است.

💡 عبدالله جوادی آملی نیز یکی از امامان جمعه قم بود که در نماز جمعه ۶ آذر ۱۳۸۸، کناره‌گیری خود را از امامت جمعه شهر قم اعلام کرد و پس از جلال‌الدین طاهری و محی‌الدین حائری شیرازی سومین امام جمعه مشهور در تاریخ جمهوری اسلامی ایران شد که از مقام خود استعفاء می‌داد. وی کناره‌گیری‌اش را با این جملات بیان کرد:

💡 وی همچنین گاهنامه کیمیا را به همراه حسین محی‌الدین الهی قمشه‌ای در ۱۶ شماره منتشر کرده‌است.