محترم

محترم. [ م ُ ت َ رَ ] ( ع ص ) باحرمت. مورد تکریم. احترام شده. حرمت داشته شده. ( از منتهی الارب ). باآبرو و با احترام و بااعتبار و با عزت و بزرگوار. ( ناظم الاطباء ):
بدین جوی حرمت که مرد خرد
بدین شد سوی مردمان محترم.ناصرخسرو.و نیکمردان رنجور و مستذل و شریران فارغ و محترم. ( کلیله و دمنه ). پادشاه... اقبال بر نزدیکان خود فرماید... به وسایل مقبول محترم باشند. ( کلیله و دمنه ).
کرم کن بجای من ای محترم
که مولای من بود ز اهل کرم.سعدی.محترم دار دلم کاین مگس قندپرست
تا هواخواه تو شد فر همایی دارد.حافظ.|| پاک و مقدس و عزیز. ( ناظم الاطباء ). || این کلمه صفت اشیاء نیز آید: هیرک دیهی بزرگ است و رباطی محترم آنجا است. ( فارسنامه ابن البلخی چ اروپا ص 139 ).
محترم. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) حرمت دارنده. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). کسی که احترام می کند. ( ناظم الاطباء ).

(مُ تَ رَ ) [ ع. ] (اِمف. ) بزرگوار، مورد احترام.

کسی که احترام او لازم است، قابل احترام، حرمت داشته.

حرمت داشته، کسی که احترام اولازم است
حرمت دارنده احترام کننده جمع: محترمین.

اسم: محترم (دختر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: mohtaram) (فارسی: محترم) (انگلیسی: mohtaram)
معنی: با عزت و اعتبار، مورد تکریم، قابل احترام، عزیز و گرامی، ( در قدیم ) دارای حرمت و مقدس

rispettabile
spettabile
بزرگوار، مورد احترام.

💡 محترم آنگهی تواند بود که از ایشان بمالش استغناست

💡 حاجیان کعبه گل محترم باشند، لیک گرد دل گردیدگان را احترام دیگرست

💡 گردون که بد و نیک رقم می‌سازد آن را که دنی‌ست، محترم می‌سازد