محبوب

محبوب. [ م َ ] ( ع ص ) دوست داشته شده. پسند کرده شده. پسندیده. ( ناظم الاطباء ). دوست. دوستگان. ضد مبغوض. ( یادداشت مؤلف ) ( مهذب الاسماء ): هرگاه متقی... به ترک حسد بکوشد تا در دلهامحبوب گردد. ( کلیله و دمنه ). چاره نمی شناسم از اعلام آنچه حادث شود از محبوب و مکروه. ( کلیله و دمنه ).

دوست داشته شده، دوست، معشوق
۱ - ( اسم ) دوست داشته. ۲ - ( صفت ) دوست. یا محبوب بودن. مورد محبت و دوستی بودن: بدین سیرت پسندیده مولانا ادام الله دولته در دلهای مردم محبوب بوده....
نام دیناری در مصر

اسم: محبوب (پسر، دختر) (عربی) (تلفظ: mahbub) (فارسی: محبوب) (انگلیسی: mahbub)
معنی: دوست داشتنی، معشوق، پسندیده، آن که یا آنچه که مورد علاقه و توجه دیگران است، مورد محبت، ( در تصوف ) خداوند، چنانچه به طور مطلق حق را محبوب گویند

💡 پیش از آن دم کاید ازمحبوب ذوق قمری آمد با دل مدروح و شوق

💡 گر دمی با یار خود همدم شود حاصل او زان نفس محبوب اوست

💡 پدران را پسر بود محبوب همچو یوسف به دیدهٔ یعقوب