متصنع

متصنع. [م ُ ت َ ص َن ْ ن ِ ] ( ع ص ) خویشتن را آراینده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). آراسته و زینت کرده شده. ( ناظم الاطباء ). || ساخته. برخاسته. ساختگی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || به تکلف نیکوسیرتی نماینده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که به تکلف نیکوسیرتی میکند. کسی که می نمایاند هنر و صفت خویش را. ( ناظم الاطباء ). || پریشان خاطری که می گذرد از خوشی. || آن که حرف می زند و کار می کند نه ازروی میل و رضا. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).

(مُ تَ صَ نِّ ) [ ع. ] (اِفا. ) ۱ - خویشتن آراینده. ۲ - به تکلف نیکو سیرتی نماینده. ۳ - آن که صنعتی یا هنری را به خود ببندد، ج. متصنعین.

۱. کسی که صنایع ادبی را به تکلف در آثار خود به کار می برد.
۲. مصنوعی.

( اسم ) ۱ - خویشتن آراینده. ۲ - بتکلف نیکو سیرتی نماینده. ۳ - آنکه صنعتی و هنری را بخود ببندد جمع: متصنعین.

خویشتن آراینده.
به تکلف نیکو سیرتی نماینده.
آن که صنعتی یا هنری را به خود ببندد؛
متصنعین.

💡 در نظر اهل دل سادگی آزادگی است جز متصنع مدان از همه بدکیش‌تر