متخلق. [ م ُ ت َ خ َل ْ ل ِ ] ( ع ص ) خلق و خوی نیک آموزنده. ( آنندراج ). آموزنده خوشخوی. ( ناظم الاطباء ). کسی که با دیگری خوشخویی کند: و ابوالحسن موسی بن احمد مردی بس فاضل متواضع و متخلق و سهل الجانب بوده است. ( تاریخ قم ص 220 ). || کسی که خود را به خلوق خوشبو کند. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). || آن که خوی و عادت دیگری گیرد. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ): به حکم قرابتی که با... داشت با اخلاق او متخلق گشته. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1تهران ص 435 ). || آن که دروغ بربافد. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تخلق شود.
(مُ تَ خَ لِّ ) [ ع. ] (اِفا. ) خوی و عادت دیگری را گرفته.
۱. خوگرفته، عادت کرده به خلقی.
۲. (صفت ) خوش خوی، خوش خلق.
کسی که خوی خودراتغییربدهدوباکس دیگرهمخوشودوخوشخویی کند
( اسم ) ۱ - آنکه خویی بپذیرد: متخلق به اخلاق حسنه. ۲ - کسی که با دیگری خوشخویی کند جمع: متخلقین.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ز زین نگون شد و پس استغاثه کرد وی از عم که ای سرشت تو ز اخلاق ذوالمنن متخلق
💡 برگو بدانم چه تدبیرهای صوابی بهر آن حوادث آماده ساخته ای؟ اگر خواهی به بزرگان در رسی، از عادت به آسایش دوری کن و با اهل دین همنشینی ورز و به اوصاف اخلاقشان متخلق شود.
💡 زیرا حکیم هرگز سفیه را جانشین خود نکند و دانا هرگز نادان را نایب خویش نمی نهد. به همین سبب پیامبر(ص) فرمود: به اخلاق الهی متخلق گردید.
💡 بدان غرض که مخلوق افتاده ای، متخلق باش، ترا از هر فرودی نجات خواهد داد.
💡 پس چون شیخ بدین کمالات و مقامات و کرامات و صفات و اخلاق موصوف و متحلی و متخلق باشد مرید صادق باندک روزگار در پناه دولت ولایت او بمقصدو مقصود رسد.
