«ماوقع» واژهای مرکب از ریشه عربی «وقوع» است و به معنای اتفاق، حادثه یا سانحه به کار میرود. این واژه در متون کهن و لغتنامهها به معنای رویداد و ماجرا نیز ذکر شده است. از نظر معنایی، «ماوقع» به آنچه واقع شده یا به وقوع پیوسته اشاره دارد و در واقع بیانگر نتیجه یا رخداد یک حادثه است. کاربرد «ماوقع» در متون ادبی و تاریخی برای گزارش دادن وقایع و حوادث بسیار رایج بوده و نقش اطلاعرسانی و ثبت رویدادها را دارد. در فرهنگ لغات فارسی، این واژه به صراحت به رویداد، ماجرا و آنچه اتفاق افتاده تعریف شده است. در جملات خبری یا تاریخی، «ماوقع» معمولاً به موضوع حادثه یا واقعهای که رخ داده است اشاره دارد و میتواند به صورت اسم مستقل یا بخشی از جمله به کار رود. این واژه هم در متون رسمی و علمی و هم در متون ادبی و داستانی برای بیان رخدادها، حادثهها و وقایع مهم استفاده میشود.
ماوقع
لغت نامه دهخدا
ماوقع. [ وَ ق َ ] ( ع اِ مرکب ) اتفاق و حادثه و سانحه. ( ناظم الاطباء ). رویداد. ماجری. گزارش. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
فرهنگ معین
(وَ قَ ) [ ع. ] (اِ. ) رویداد، آنچه که واقع شده.
فرهنگ عمید
آنچه واقع شده، آنچه به وقوع پیوسته، واقعه.
فرهنگ فارسی
آنچه واقع شده، آنچه بوقوع پیوسته
اتفاق و حادثه و سانحه
( جمله فعلی اسم ) آنچه که بوقوع پیوسته ماجری.
ویکی واژه
رویداد، آنچه که واقع شده.
جمله سازی با ماوقع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 افک باشد این حدیث مخترع ماوقع هذا و ربی ما وقع
