لغت نامه دهخدا
لندوک. [ ل َ ]( ص، اِ ) جوجه مرغان که هنوز پر برنکرده باشد. جوجه پرندگان پیش از پر برآوردن. جوجه ای که هنوز موهای اولیه او نریخته و پر برنیاورده است: گنجشک لندوک. در بلبلیش که بلبل است یا لندوک است پردرنیاورده یا پیر است پرریزانده. ( عبارتی در تداول مردم قزوین ).