لغت نامه دهخدا
لاله سرا. [ ل َ / ل ِ س َ ] ( اِ مرکب ) خواجه سرا و آن غلامی باشد که شرم وی بریده باشند. ( از برهان ). لالا سرا. ( جهانگیری ).
لاله سرا. [ ل َ / ل ِ س َ ] ( اِ مرکب ) خواجه سرا و آن غلامی باشد که شرم وی بریده باشند. ( از برهان ). لالا سرا. ( جهانگیری ).
( ~. سَ ) (اِمر. ) غلامی که شرم وی را بریده باشند، خواجه سرا، خصی.
( اسم ) غلامی که شرم وی را بریده باشند خواجه سرا خصی.
غلامی که شرم وی را بریده باشند، خواجه سرا، خصی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بیا که بلبل شوریده نغمه پرداز است عروس لاله سراپا کرشمه و ناز است
💡 با داغ دل، چو لاله سراپا شکفته ایم نتوان شناختن ز غم ما سرور ما
💡 گل و لاله سراسر جام بر کف زده یکسر همه روحانیان صف
💡 بازآ که دل از داغ تو آراسته تن را پر ساخته زین لاله سراپای چمن را