قوللر آقاسی

( قوللر آقاسی ) ( ~. ) [ تر. ] (اِمر. )مهتر غلامان، رییس غلامان.

( قوللرآقاسی ) در دورۀ صفوی، رئیس و سرپرست غلامان سلطنتی.

( قوللر آقاسی ) ( اسم ) مهتر غلامان رئیس غلامان: بدین جهت جمعی از غلامان گرجی و چرکس و غیز ذلک را در سلک پادشاهان در آورده قولل آقاسی که در این دودمان رسم نبوده تعیین فرمودند.

قوللرآقاسی. قولْلَرآقاسی
عنوان رئیس قُولْلَرها (غلامان شاهی) و از مناصب عالی دولت صفویّه و قاجاریّه. بالاترین مقام پس از وزیر اعظم (اعتمادالدوله) و قُورچی باشی (رُکْنُ السَّلطنه)، بود و لقب رُکْنُ الدوله داشت،قُولْلَرها دسته ای نظامی و عمدتاً از فرزندان نومسلمان اسیران گرجی و چرکس و ارمنی بودند که شاه عباس صفوی اول برای کاستن از نفوذ و اختیارات قورچیان تشکیل داد. آنان را برای خدمت در سپاه یا حراست از بیوتات سلطنتی تربیت می کردند. این منصب تا نیمۀ دورۀ قاجار نیز وجود داشت.

مهتر غلامان، رییس غلامان.

💡 پس از درگذشت شاه عباس، نوهٔ وی سام میرزا با نام شاه صفی بر تخت پادشاهی نشست. در جلوس وی خسرو میرزا باگراتیونی که از سال ۱۶۱۸ م مقام داروغگی پایتخت صفوی را داشت، نقشی مهم ایفا نمود. وی به پاداش این خدمت به مقام قوللر آقاسی رسید و سپس با نام رستم خان در سال ۱۶۳۲ به حکومت کاختی و کارتلی در گرجستان برگزیده شد و با این وجود مقام داروغگی پایتخت را توسط نائبان خود اداره می‌نمود.