قاصر

قاصر. [ ص ِ ] ( ع ص ) قصورکننده. کوتاهی کننده. تقصیرکننده. ( ناظم الاطباء ). مقصر: هرچند در همه ابواب خود را مقصر و قاصر دانسته. ( ذیل جامع التواریخ رشیدی به قلم حافظ ابرو ). || کوتاه آمده. ( فرهنگ نظام ). آنکه کوتاه آمده است در وظیفه و کاری نه بعمد: و همت مردمان از تقدیم حسنات قاصر گشته. ( کلیله و دمنه ). || کوتاه. قصیر. نارسا. ( ناظم الاطباء ): اگر... دست زمانه از ساحت سعادت آن قاصر ماند بدیع ننماید. ( کلیله و دمنه ). هر چه به زرق ساخته شود... دست تدارک از آن قاصر... باشد. ( کلیله و دمنه ). امروز تدبیر از تدارک آن قاصر است. ( کلیله و دمنه ). عقل قاصر؛ عقل نارسا. ( ناظم الاطباء )، بیان قاصر؛ بیان نارسا. کلامی که قابل شرح و تفسیر نباشد:
التفات از همه عالم بتودارد سعدی
همتی کان بتو مصروف بود قاصر نیست.سعدی.|| در اصطلاح درایة حدیثی است که بعضی از روات آن مجهول المدح بوده و دیگران مرسل یا مجهول الحال باشند. || در اصطلاح علمای نحو عبارت است از غیر متعدی، لازم. ( مغنی اللبیب ). || سرد: ماء قاصر؛ آب سرد. || آب دوردست از گیاه. || ( اِ ) آب که شتران در گرد آن چرا کنند. ( منتهی الارب ).

(ص ) [ ع. ] (اِفا. ) کوتاهی کننده.

۱. کوتاه، نارسا.
۲. عاجز.
۳. [قدیمی] قصورکننده، کوتاهی کننده.

قصورکننده، کوتاهی کننده، کوتاه، نارسا
( اسم ) ۱ - قصور کننده کوتاهی کننده ۲ - کوتاه آمده ( در وظیفه و کاری نه به عمد ) ۳ - کوتاه قصیر نارسا عقل قاصر ۴ - ناتوان ۵ - حدیثی است که بعضی روات آن مجهول المدح باشند و دیگران مرسل یا مجهول الحال جمع: قاصرین ۶ - غیر متعدی لازم

💡 چون خرد با تست مشرف بر تنت گرچه زو قاصر بود این دیدنت

💡 در میان آر می که نام بتی‌ست عقلِ هر کس ز کُنهِ آن قاصر

💡 در مدیح تو زآشفته اگر رفت قصور یک زبان نیست که در مدحت تو قاصر نیست

💡 ز کنه رتبت تو قاصر است قوت عقل بلی ز روز خبر نیست چشم اعمی را

💡 شکر جودت که از مراتب آن پیک اندیشه قاصر است همی