لغت نامه دهخدا
فریب خوردن. [ ف ِ / ف َ خوَرْ / خُرْدَ ] ( مص مرکب ) گول خوردن. فریفته شدن:
کرا در جهان هست هوش و خرد
کجا او فریب زمانه خورد؟فردوسی.فریب گنبد نیلوفری مخور که کنون
اجل چو گنبد گل برشکافت عمدا.خاقانی.نه آیین عقل است و رای و خرد
که دانا فریب مشعبد خورد.سعدی.فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر. ( گلستان سعدی ).