فرو کشتن

فروکشتن. [ ف ُ ک ُ ت َ ] ( مص مرکب ) خاموش کردن و انطفاء آتش، شمع، چراغ و جز آن. ( از یادداشتهای مؤلف ): قندیل زرین آفتاب چراغ سیمین مهتاب فروکشت. ( سندبادنامه ). || فرونشاندن فتنه را نیز به کنایت گویند:
فتنه فروکشتن از او دلپذیر
فتنه شدن نیز بر او ناگزیر.نظامی.رجوع به فرونشاندن شود.

( ~. کُ تَ ) (مص م. ) خاموش کردن.

خاموش کردن آتش یا چراغ.

خاموش کردن ( آتش و چراغ ) اطفائ.

خاموش کردن.

💡 من این نار حسینی را فرو کشتن نمی یارم اگر چه هر نفس مشکی ز اشک دیده می‌ریزم