فرغار

فرغار. [ ف َ ] ( ص ) خیسانیده و نیک ترشده. || سرشته گردیده و آغشته. ( برهان ).
فرغار. [ ف َ ] ( اِخ ) نام ترکی که افراسیابش فرستاده بود تا معلوم کند که رستم چه مقدار لشکر دارد. ( برهان ):
یکی شیردل بود فرغارنام
قفس دیده و تیز جسته ز دام.فردوسی.

(فَ رْ ) (ص مف. ) ۱ - خیسانیده، خیسیده. ۲ - سرشته.

۱. مرطوب، تر، خیس.
۲. (بن مضارعِ فرغاردن ) = فرغاریدن

ترکی بود که افراسیاب او را برای جاسوسی و تعیین مقدار سپاهیان لشکر رستم مامورکرد: [ یکی شیر دل بود فرغار نام قفس دیده و تیز جسته زدام... ] ( شاهنامه )
( صفت ) ۱ - خیسانده نیک تر شده: دل تو سخت و مرا نرم دل آری چه عجب ? نرم باشد چو همه ساله بخون فرغار است. ( رضی الدین ) ۲ - سرشته گردیده آغشته.

اسم: فرغار (پسر) (فارسی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: farghar) (فارسی: فرغار) (انگلیسی: farghar)
معنی: شخصیتهای شاهنامه، نام دلاوری تورانی در سپاه افراسیاب تورانی

فَرغار
در شاهنامۀ فردوسی، پهلوان تورانی. پس از شکست افراسیاب در نبرد هَماوَن، از سوی افراسیاب به جاسوسی به لشکرگاه رستم رفت. افراسیاب از گزارش فرغار، به هراس افتاد و از پولادوَند یاری خواست.

خیسانیده، خیسیده.
سرشته.

💡 غمی شد ز گفتار فرغار شاه کس آمد بر پهلوان سپاه

💡 ز بیگانگان جای پردخته کرد بفرغار گفت ای گرانمایه مرد

💡 چو فرغار برگشت و آمد براه بکارآگهی شد بایران سپاه

💡 یکی شیر دل بود فرغار نام قفس دیده و جسته چندی ز دام

💡 جهان گشت برسان مشک سیاه چو فرغار برگشت ز ایران سپاه

💡 ز گفتار فرغار چندی بگفت که تا کیست با او به پیکار جفت