فایق

فایق. [ی ِ ] ( ع ص ) فائق. برگزیده و بهترین از هر چیزی. ( منتهی الارب ): شکرینه که از شکر فایق کنند معتدل باشد. ( ذخیره خوارزمشاهی ). رجوع به فائق شود.
فایق. [ ی ِ ] ( اِخ ) روستایی است، و از آن روستاست قریه ماودانه. ( یادداشت بخط مؤلف ).

(یِ ) [ ع. فائق ] ۱ - (اِفا. ) مسلط شونده، چیره شونده. ۲ - (ص. ) نیکو و برگزیده از هر چیزی.

۱. برگزیده، برتر.
۲. چیره، مسلط.
* فایق آمدن (شدن ): چیره شدن، برتری یافتن.

فایق:افزون آمده، مسلطبرامری، برگزیده، نیکووبرگزیده ازهرچیزی
( اسم ) ۱ - برگزیده بهترین هر چیز ۲ - غالب مسلط چیره.
روستایی است و از آن روستاست قریه ماودانه.

اسم: فایق (پسر) (عربی) (تلفظ: fayegh) (فارسی: فایق) (انگلیسی: fayegh)
معنی: دارای برتری، مسلط، فائق، چیره، عالی، برگزیده

فائق
مسلط شونده، چیره شونده.
نیکو و برگزیده از هر چیزی.

💡 نیست از مردی عجوز دهر را گشتن زبون زن که فایق گشت بر شوهر به معنی شوهر است

💡 عجب چبود؟آنکه نفس شوم کید خویشتن فایق نهد بر عمر و زید

💡 تا تو در بند سری از همه کس پست تری زیر پا سر چو نهی بر همه فایق باشی

💡 لسان‌الحق بود انسان فایق که باشد مظهر او بر اسم ناطق

💡 از یمن مدحت وی نظم محیط به شکست نرخ نبات مصری بازار شهد فایق