فارج

فارج. [ رِ ] ( ع ص ) شتر ماده ای که پس از زادن، دشمن و مکروه دارد گشن را. || کمان دور زه. ( منتهی الارب ). کمانی که از وتر خود دور باشد. || دورکننده اندوه. ( اقرب الموارد ). شادان.

(رِ ) [ ع. ] (اِفا. ) دورکننده اندوه، گشایندة غم.

شتر ماده ای که پس از زادن دشمن و مکروه دارد گشن را. یا کمان دو زه. کمانی که از وتر خود دور باشد.

💡 فَارْجِعُوا الی منازلکم عن اتّباع محمد (ص) و قیل: فارجعوا عن القتال الی مساکنکم.

💡 و نیز آیتی است از قرآن که خطّ آن منسوخ است، و حکم آن ثابت، و هو قوله تعالی: الشیخ و الشیخة اذا زنیا فارجموهما البتة نکالا من اللَّه و اللَّه عزیز حکیم.

💡 پس در حق ثیّب دیگر بار جلد منسوخ گشت، و رجم ثابت شد و ناسخ این بود که مصطفی (ص) گفت: در آن خبر معروف: «و أمّا انت یا انیس! فاغد علی امرأة هذا، فان اعترفت فارجمها»

💡 بی سخن تریاق هر سم است عشق فارج الهم کاشف الغم است عشق

💡 وَ جَمَعَ فَأَوْعی‌ ای جمع المال فاوعاه فی الظّروف و لم یؤدّ زکاته و لم ینفقه فی سبیل اللَّه. و فی الخبر یجاء بابن آدم یوم القیامة کانّه بذج فیتوقّف بین یدی اللَّه عزّ و جلّ فیقول له: اعطیتک و خولتک و انعمت علیک فما صنعت؟ فیقول: ربّ جمعته و ثمّرته و ترکته اکثر ما کان، فارجعنی آتک به کلّه فاذا عبد لم یقدّم خیرا فیمضی به الی النّار.