غنایی

غنایی. [ غ ِ ] ( اِخ ) عبدالوهاب بن محمد حسینی حسنی معموری هندی. او راست: شرح خاقانی مؤلف به سال 1018 هَ. ق. رجوع به الذریعه ج 9 ص 792 شود.
غنایی. [ غ ِ ] ( اِخ ) علی... شاعر عثمانی در قرن دهم هجری و از استانبول بود. نخست سمت منشیگری پیاله پاشا وزیر ثانی را داشت و پس از آن صاحب مقام بزرگی شد و به ثروت بسیاری نایل گردید. این بیت از اوست:
ای لاله خدگل ایله نیجه تشبیه ایده م سنی
سن پادشاه عالم او درویش گلشنی.( از قاموس الاعلام ترکی ).
غنایی. [ غ ِ ] ( اِخ ) محمد. شاعر عثمانی پسر اسکندربک که یکی از شاهزادگان اولاما بود که از ایران آمده بودند. او از صاحبان مقام بود. این بیت از اوست:
دگلدر خط که اطراف لب جانانه گلمشدر
جناب خضر در کیم چشمه حیوانه گلمشدر.( از قاموس الاعلام ترکی ).

(غِ ) [ ع. ] (ص نسب. ) منسوب به غنا، شعری که بیانگر عواطف و احساسات باشد.

شاخصۀ اثری ادبی که بیان کنندۀ احساسات و عواطف انسان باشد: شعر غنایی.

عبدالوهاب بن محمد حسینی حسنی معموری - هندی ادیب ( قر. ۱۱ ه ق. ). اوراست: شرح خاقانی مولف بسال ۱٠۱۸ ه ق. ( الذریعه ج ۷۹۲: ۹ لغ. ).

منسوب به غنا، شعری که بیانگر عواطف و احساسات باشد.

💡 در یک مصاحبه پیش از کنسرت مجازی، وای‌جی انترتینمنت این ترانه را به عنوان «یک ترانهٔ پاپ با یک کول [بیت] دراپ که جریان استاتیک یک اجرای پیانوی غنایی را می‌شکند» توصیف کرد.

💡 در غنایی فکر محتاجان خلاف آنکه گفت سیر را نبود غم از آسیب حال گُرسَنه

💡 از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا اشعار غنایی در بخش مسابقات هنری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.

💡 از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره اشعار غنایی در بخش مسابقات هنری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.

💡 چو مور نقب قناعت رسان به ‌کنج غنایی که پر بر آری و از احتیاج دانه برآیی