علاج کردن

علاج کردن. [ ع ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) تیمار کردن و مروسیدن. || مداوا نمودن و معالجه کردن. || چاره نمودن و تدبیر کردن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به علاج شود.

( مصدر ) مداوا کردن درمان کردن ۲ - چاره نمودن تدبیر کردن.

rimediare

💡 ای مدعی، کزان لب خواهی علاج کردن هر درد را که داری می‌کن به من حواله

💡 زخم دل از علاج کردن غیر میکند در جگر سرایت بیش

💡 مگر شیخ بیمار شد و در میان مرض فواق پدید آمد و هر چند اطبا علاج کردند سود نداشت.