عقم

عقم. [ ع َ ] ( ع مص ) خشک گردیدن پیوندها. ( از منتهی الارب ). خشک شدن مفاصل.و فعل آن مجهول بکار رود. ( از اقرب الموارد ). حدیث تعقم اصلاب المشرکین، به همین معنی است. || ( اِمص ) نازاینده شدن زن و قبول نکردن رحمش آب مرد را. ( از منتهی الارب ). نازاینده شدن. ( المصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( دهار ). سترون شدن. عقیم شدن رحم. عُقم. عَقَم. || عقیم کردن خداوند رحم را. || سکوت کردن و خاموش شدن. ( از اقرب الموارد ). عَقَم. ( منتهی الارب ). و رجوع به عَقَم شود.
عقم. [ ع َ ] ( ع اِ ) گلیم سرخ، یا هر جامه سرخ. و نوعی از رنگ و نگار. ( منتهی الارب ). نوعی از نگار، و گویندگلیم سرخ است و گویند هر لباس سرخ رنگ. ( از اقرب الموارد ). عِقم. و رجوع به عِقم شود. || حاجزمیان دو چیز. ( منتهی الارب ). اصل معنای عقم، سد و منعو قطع است و باقی معانی آن مجازی باشد. ( از اقرب الموارد ). || ( اِمص ) نازایندگی، و شکستگی است در زهدان که به سبب آن آبستن نشود. ( منتهی الارب ).
عقم. [ ع َ ق َ] ( ع مص ) خاموش گردیدن. ( منتهی الارب ). عَقم. ( اقرب الموارد ). و رجوع به عَقم شود. || نازاینده شدن زن و قبول نکردن رحمش آب مرد را. ( از منتهی الارب ). عَقم. عُقم. و رجوع به عَقم شود. سترون شدن زن.
عقم. [ ع ِ ] ( ع اِ ) نوعی از رنگ و نگار. ( منتهی الارب ). عَقم. و رجوع به عَقم شود.
عقم.[ ع ُ ] ( ع مص ) نازاینده شدن زن و قبول نکردن آب مردرا. ( از منتهی الارب ). عقیم بودن رحم. ( از اقرب الموارد ). سترون شدن. عَقم. عَقَم. و رجوع به عَقم شود.
عقم.[ ع ُ ] ( ع اِمص ) نازایندگی، و شکستگی است در زهدان که به سبب آن آبستن نشود. ( منتهی الارب ). سترونی. عَقم. و رجوع به عَقم شود. || ( ص، اِ ) ج ِ عَقیم. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به عقیم شود.
عقم. [ ع ُ ق ُ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ عَقیم. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به عقیم شود.

(عَ ) [ ع. ] (اِمص. ) نازایی، سترونی.

عقیم بودن، نازابودن زن، فرزندنشدن ازمرد، نازایی، سترونی
( اسم ) نازایی سترونی.
نوعی از رنگ ونگار

[ویکی الکتاب] معنی أَقِمِ: برپادار(در اصل میم ساکن بوده که چون در کنار ساکن یا تشدید کلمه بعد قرار گرفته به آن کسره داده اند)
معنی أَقِمْ: برپادار- نگه دار
تکرار در قرآن: ۴(بار)
(بر وزن قفل) خشکیدن. راغب گفته: عقم خشک شدنی است که مانع از قبول اثر باشد گویند «عقمت مفاصله» بندهای بدنش خشکید. و به دردی که قابل صحت نیست گویند: «داء عقام» از زنان کسی را عقیم گویند که نطفه مرد را قبول نکند.(نازا).. زنش صیحه زنان آمد و با تعجّب به صورتش زد و گفت: پیرزن عقیم می‏زاید؟!. هر که را خواهد عقیم می‏کند آیه شامل زنان و مردان است.. «یَوْمٍ عَقیمٍ» روزی است که خیری و سروری در آن نیست و فرح و شادی نمی‏زاید ظهور آن می‏رساند که مراد عذاب دنیاست.. عقیم ظاهراً به معنی فاعل است گفته‏اند «ریح عقیم» بادی که ابر باران‏ده نیاورده و ابرها و درختان را تلقیح نکند یعنی خیری نزاید قرآن درباره بادها فرموده:... و اگر بادی باشد که هیچ یک از فایده‏ها را نداشته باشد پس آن از زائیدن فایده عقیم است باد قوم عاد چنین بادی بوده است. گفته‏اند: «اَلْمُلْکُ عَقیمٌ» یعنی حکومت نازا است زیرا پدر برای پادشاهی پسرش را می‏کشد. این لفظ فقط چهار بار در قرآن مجید آمده است.

نازایی، سترونی.

💡 مرتضی کز پیش بوبکر و عمر باشد به علم کی روا داری که فرمان از پس «عقمان» دهد

💡 متاهل شدن من چه قیاسی است عقیم که از آن عقم بود در تتق غیب نتاج

💡 یُرْسِلِ السَّماءَ عَلَیْکُمْ مِدْراراً و ذلک انّ قوم نوح لمّا کذّبوه زمانا طویلا حبس اللَّه عنهم المطر و اعقم ارحام نسائهم اربعین سنة فهلکت اموالهم و مواشیهم فقال لهم نوح: اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ من الشّرک ای استدعوا المغفرة بالتّوحید، یُرْسِلِ السَّماءَ عَلَیْکُمْ مِدْراراً المدرار المطر الکثیر الدرّ.

💡 مرهون امتناع بود مثل او که بست گردون به قفل عقم ممر تناسلش

💡 تا فصل بهاران زفرح بخشی کیهان از اختر ارکان ببرد عقم (و)عنن را