عرصه

عرصه به معنای زمین خانه و هر نوع بنا است و در مباحث مربوط به وصیت، وقف و ارث مورد اشاره قرار می‌گیرد. اگر فردی وصیت کند که خانه‌ای به کسی تعلق گیرد و آن خانه قبل از فوت او خراب شود، برخی بر این باورند که وصیت باطل است. اما عده‌ای دیگر معتقدند که وصیت در مورد عرصه معتبر است و حتی اگر خانه وقفی ویران شود، آن همچنان به عنوان وقف باقی می‌ماند و فروش آن مجاز نیست. به همین ترتیب، با خراب شدن ساختمان مسجد، عرصه آن نیز از حالت مسجد بودن خارج نمی‌شود. به نظر مشهور، همسر از عرصه ارث نمی‌برد و تنها از اعیان ارث می‌گیرد.

لغت نامه دهخدا

( عرصة ) عرصة.[ ع َ ص َ ] ( ع اِ ) گشادگی میان سرای که در آن بنا نباشد و گویند عرصةالدار؛ وسط آن است. ( از منتهی الارب ). صحن خانه، و آن بقعه و زمین وسیعی است در میان خانه ها که در آن ساختمانی نیست و گویند هر بقعه و زمینی که بنا در آن نباشد، عرصة است. ( از اقرب الموارد ). ج، عِراص و عَرَصات و أعراص. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || زمین سرای. ( منتهی الارب ). || جنگ گاه. ( منتهی الارب ). رجوع به عرضه شود.

فرهنگ معین

(عَ ص ) [ ع. عرصة ] (اِ. ) ۱ - حیاط، فضای خالی جلوی خانه. ۲ - میدان. ۳ - صحرا. ج. عرصات.، ~ را به کسی تنگ کردن در فشار و مضیقه قرار دادن.، به ~ رسیدن کسی الف - بزرگ شدن و از عهدة کارهای خود برآمدن. ب - به ثروت و قدرت رسیدن.

فرهنگ عمید

۱. میدان.
۲. [قدیمی] فضای جلو عمارت، ساحت خانه، حیاط.
۳. جای وسیع.

فرهنگ فارسی

ساخت خانه، فضای جلوعمارت، حیاط، میدان

جملاتی از کلمه عرصه

دل پادشاه حکمت و عرفانش چتر و لواست عرصه هیجا را
دیده اقبال من روشن به توست عرصه آمال من گلشن به توست
تمام عرصه محشر مگس فرو گیرد اگر چنین بقیامت شکر فروش آیی
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم