طوماری

طوماری. ( ص نسبی ) منسوب به طومار. || خط و قلم جلی. مقابل غباری.
طوماری. ( اِخ ) عیسی بن محمدبن احمدبن عمربن عبدالملک بن عبدالعزیربن جریج، مکنی به ابوعلی ( 262 - 360 هَ. ق. ). اهل بغداد است و چون صحبت ابوالفضل بن طومار هاشمی دریافت به طوماری مشهور گشت. وی از ثعلب و مبرد روایت کند. ( المعرب جوالیقی حاشیه ص 36 ).

عیسی بن محمد بن احمد بن عمر بن عبدالملک بن عبدالعزیز بن جریج مکنی به ابو علی محدث ( و. ۲۶۲ -ف. ۳۶٠ ه.ق. ). وی از مردم بغداد است و چون صحبت ابوالفضل بن طومار هاشمی را دریافت به [ طوماری ] مشهور گشت. او از ثعلب و مبرد روایت کند ( لغ. )
( صفت ) ۱ - منسوب به طومار. ۲ - خط و قلم جلی مقابل غباری.

{scroll} [سینما و تلویزیون] نوعی عنوان بندی که به صورت افقی یا عمودی از طرفی به طرف دیگر حرکت می کند متـ. عنوان بندی طوماری

💡 از کمالاتش که نتوان حصر جستم شمه‌ای از ادیب عقل طوماری گشود و دفتری

💡 سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چند ماند خاکستری از دفتر و طوماری چند

💡 هر که چون موج سراب آمد به این وحشت سرا صائب از طول امل طوماری انشا کرد و رفت

💡 دل چو طوماری ست در هر پیچ او صد حرف شوق خواهمش از رشته جان بست بر بازوی تو

💡 مدّ احسانی ‌که‌ گردون بر سر ما می‌کشد هست طوماری‌که دارد مُهر عنوانش ز سنگ