لغت نامه دهخدا
طرنب. [ طُ رُمْب ْ ] ( اِ ) بمعنی خودنمائی است و آن را طاق و طرنب نیز گویند، طمطراق هم به همین معنی است. وقتی در عالم صحبت گفته ام:
ای احمق تا به چندت این طاق و طرنب
چون دیو همی غریو و چون رعد غرنب
داری شکمی زیاده پر همچون خنب
گاوی به صفت ولی نداری سم و دنب.( از آنندراج ).و رجوع به طاق و طرنب شود.