طالع بین

طالعبین. [ ل ِ ] ( نف مرکب ) فالگیر. آن که دعوی پیشگوئی آینده مردمان کند و از مترادفات این لفظ: طالعگیر. طالعگوی. و در تداول عامه سر کتاب بازکن باشد.

( ~. ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) فالگیر.

آن که به وسیلۀ رمل و کتاب، طالع مردم را می بیند و بخت واقبال و سرنوشت کسی را پیشگویی می کند، فال گیر.

( صفت ) آن که طالع کسان را بیند آنکه سر نوشت کسان را پیشگویی کند فالگیر.

فالگیر.

💡 مرو در طور ای موسی بیا در کوی مشتاقان بسی انوار طالع بین از این چاک گریبان‌ها

💡 بهار عمر چون آب روان بگذشت طالع بین که ننشستیم با سرو روانی بر لب جویی

💡 ذره ی سرگشته کو هست از هواداران مهر حسن طالع بین که خورشید دُرفشان بازیافت

💡 گوهر تاجم که در دست گدا افتاده ام سیر طالع بین کجا بودم کجا افتاده ام

💡 کهن شد جرم و رنجش تازه‌تر گردید طالع بین که بهر یک گناه آن بی‌مروت هر زمان رنجد