صهباء

لغت نامه دهخدا

صهباء. [ ص َ ] ( ع اِ ) شراب انگوری. رجوع به صهبا شود.
صهباء. [ ص َ ] ( اِخ ) بنت ربیعةالتغلبیه. یکی از زوجات حضرت علی علیه السلام است و عمر و رقیه از او متولد شدند. صهباء از زنانی است که خالدبن ولید در عین التمر اسیر گرفت. ( قاموس الاعلام ترکی ).
صهباء. [ ص َ ] ( اِخ ) موضعی است قرب خیبر. ( معجم البلدان ) ( منتهی الارب ).

فرهنگ معین

(صَ ) [ ع. ] (اِ. ) شراب انگوری.

ویکی واژه

شراب انگو

جمله سازی با صهباء

💡 زوج الصهباء بالماء الزلال واجعلن عقلی لها مهرا حلال

💡 هاتها صهباء من خمر الجنان دَعْ کئوسا وَ اسْقِنیها بِالدّنان

💡 باکر الصهباء فالدهر فرص

💡 شاه من دریا دل آمد کشتی می ده به دریا قهوه صهباء بعدالمیت المطروح حیا