صفتی

{adjectival} [زبان شناسی] دارای ویژگی صفت

💡 ای فرشته صفتی کز سر تعظیم و جلال زیر ران شدست ابلق شام و سحرت

💡 ببر تو این دل زارم گر آدمی زادی نه آدمی صفتی در فرشته اخلاقی است

💡 این استقرا در صورتی است که همهٔ افراد مورد نظر بررسی نشده باشند. به این صورت که ما در تعدادی از آن‌ها صفتی معین بیابیم و سپس حکم کنیم که همهٔ افراد آن موضوع دارای آن صفت هستند.

💡 اگر چراغ دلی، دان که راه خانه کجاست وگر خداصفتی، دان که کدخدات منم

💡 خدایگان صفتی ‌کز خدایگان و خدای نصیب او همه اقبال و عِزّ و تمکین است

💡 هنگامی که شاعر یا نویسنده، صفتی را در فرد یا پدیده‌ای آنچنان برجسته نشان دهد که در عالم واقع امکان دستیابی به آن صفت در آن حد و اندازه وجود نداشته باشد، آرایه اغراق آفریده می‌شود. البته این ادعای غیرممکن باید به گونه‌ای بیان شده باشد که باعث افزایش گیرایی سخن گردد و شعار گونه وغیر واقعی جلوه نکند.