شرفیاب

شرفیاب. [ ش َ رَف ْ ] ( نف مرکب )سرافرازشده و صاحب قدر و مرتبه گشته و مشرف. ( ناظم الاطباء ). کسی که به شرف و افتخاری نایل آید. شرف یافته. که شرف یابد. || آنکه به خدمت بزرگی می رسد. ( از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شرفیابی شود.

(شَ رَ ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) ۱ - کسی که به شرف و افتخاری نایل آید. ۲ - آن که به فرصت بزرگی می رسد.

شرف یابنده، شرف یافته، ویژگی کسی که به حضور شخص بزرگی می رسد.

( صفت ) ۱ - کسی که بشرف و افتخاری نایل آید. ۲ - آن که به خدمت بزرگی می رسد.

کسی که به شرف و افتخاری نایل آید.
آن که به فرصت بزرگی می‌رسد.

💡 پس از کودتای ۲۸ مرداد وقتی رئیس ستاد شدم با فرزند سید ابوالقاسم کاشانی تماس گرفتم و جریان را به او گفتم و نظر آیت‌الله را خواستم. آقا مصطفی از قول سید ابوالقاسم کاشانی گفتند چه بهتر که شما را انتخاب کردند. در اوایل شهریور ۳۲ وقتی خدمت کاشانی شرفیاب شدم ایشان مرا به گرمی پذیرفتند و نسخه‌ای از فرمان حضرت علی به من دادند و فرمودند این دستورها را نصب العین قرار دهید.»

💡 شرفیاب حضور شاه گردید همه مقصود او دلخواه گردید

💡 صدرا دیشب به باغ نواب شدم امروز به حضرتت شرفیاب شدم

💡 شرفیاب حضور باهرالنور چو حاصل می شود وقتی است مسرور

💡 از صلب شرفیاب صدف، دُرّ یتیمت چون بست به ساحل تتق عزت و شان را