شرعیات

شرعیات. [ش َ عی یا ] ( ع اِ مرکب ) ج ِ شرعیة. علوم و احکام شرعی. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شرعی و شرعیة شود.

علوم و اموری که مربوط به شرع و احکام آن باشد.

( صفت اسم ) جمع شرعیه علوم و احکام شرعی.

[ویکی فقه] شرعیات عبارت است از احکام شرعی ای که شارع به آنها حکم کرده است که در مقابل عادیات و عقلیات قرار می گیرد.
شرعیات مقابل «عقلیات» و «عادیات» عبارت است از احکام شرعی‏ای که شارع مقدس بدانها حکم کرده است. از عنوان یاد شده در اصول فقه و نیز به مناسبت در ابواب مختلف فقه سخن رفته است.
منبع استنباط شرعیات
شرعیات از بیان شارع مقدس؛ اعم از کتاب خدا و سنت به دست می‏آید. ضمن آنکه از راه اجماع و اتفاق همه فقها بر حکمی که کاشف از قول معصوم علیه السّلام باشد، همچنین از راه عقل از باب ملازمه بین حکم عقل و شرع نیز تحصیل و استنباط می‏شود.
جایگاه ظن در شرعیات
از ویژگیهای شرعیّات، حجیت ظن در آنها است؛ بدین معنا که در موارد عدم امکان دستیابی به احکام شرعی از راه علم، ظن جایگزین آن می‏شود و از راه ظن، تحصیل آن امکان پذیر خواهد بود. البته نه هر ظنی، بلکه ظن خاص که پشتوانه آن دلیل قطعی است، مانند خبر فرد موثق مگر بنابر قول به انسداد که در صورت تمام بودن ادله آن، تحصیل حکم شرعی از راه هر ظنی- جز آنچه که نهی خاص دارد، مانند قیاس جایز است.
کفایت علم عادی در تحصیل شرعیات
...

💡 و همچنان که زمانی که تن بیمار بود، از طعام نفعی نبرد، بل از آن زیان برد، مریض جان نیز چنین است. و همچنان که خداوند تعالی فرمود: «فی قلوبهم مرض » از شنیدن قرآن که موضوع شرعیات است سودی نبرد بل چونان غذا که بیمار را زیان دارد، از آن زیان برد.

💡 او در سال ۱۳۴۲ از دانشکده شرعیات (الهیات) دانشگاه کابل فارغ‌تحصیل شد و در سال ۱۳۴۷ به خاطر ادامه تحصیلات عالی به مصر رفت و در دانشگاه الازهر به تحصیل پرداخت. او در مصر از اندیشه‌های اخوان‌المسلمین تأثیرپذیر شد.