سیروس

سیروس. ( اِخ ) رجوع به کورش شود.

[ فر. ] (اِ. ) ۱ - ابری به شکل رشته های ظریف سفید یا تکه ها یا نوارهای باریک عمدتاً سفید جدا از هم، این ابر جلوه ای ریسه دار یا گیسودار یا ابریشمی یا هر دو را دارد، پرسا. (فره ). ۲ - در فارسی نامی از نام های مردان.

تلفظ فرانسوی [ کوروش ].

اسم: سیروس (پسر) (فارسی، فرانسوی) (تاریخی و کهن، طبیعت) (تلفظ: sirus) (فارسی: سيروس) (انگلیسی: sirus)
معنی: کوروش، نام نوعی ابر، ( اَعلام ) از زمره ی نام های کهن ایرانی، ابرِ سیروس، ( تلفظ فرانسوی کوروش )، به علاوه ابرِ سیروس، شکل فرانسوی کوروش

ابری به شکل رشته‌های ظریف سفید یا تکه‌ها یا نوارهای باریک عمدتاً سفید جدا از هم؛ این ابر جلوه‌ای ریسه دار یا گیسودار یا ابریشمی یا هر دو را دارد، پرسا. (فره)
در فارسی نامی از نام‌های مردان.

💡 شهنشه به ناچار از او درگذشت دگر باره سیروس ستراپ گشت

💡 عارف از دیدن الوند و دماوند چرا یاد از سطوت سیروس و فریدون نکند

💡 که سیروس خواندندش یونانیان گوی کی نژادی چو شیر ژیان