سیر کردن

سیر کردن. [ س َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) راه رفتن. رفتن. طی کردن

۱ - معده کسی یا جانوری را از طعام و شراب کافی انباشتن. ۲ - بی نیاز کردن مستغنی کردن.
راه رفتن. رفتن. طی کردن

saziare
sfamare

💡 دریغ آن سیر کردن خیره خیره میان گنجه و دولاب و زیره

💡 تشنه چشمان را ز نعمت سیر کردن مشکل است دشت اگر دریا شود ریگ روان سیراب نیست

💡 هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل است شعله را از ژاژخایی سیر کردن مشکل است

💡 سیر کردن در جهان خوش عالمی است لیک آن را کش مصاحب همدمی است

💡 دیده شان دیدی ملایک را عیان سیر کردندی زمین و آسمان