سوخت جایگزین

{alternate fuel} [حمل ونقل درون شهری-جاده ای] سوختی که برای کاهش آلودگی هوا به جای بنزین و گازوئیل به کار میرود

سوخت جایگزین ( به انگلیسی: Alternative fuel ) که همچنین به سوخت غیرمعمول و سوخت پیشرفته معروف است، به هر نوع ماده می گویند که می تواند به عنوان سوخت و به جای سوختهای معمولی استفاده گردد. سوختهای معمولی عبارتند از سوختهای فسیلی ( نفت، زغال سنگ، پروپان و گاز طبیعی ) و سوختهای هسته ای مانند اورانیم.
برخی از بهترین سوختهای جایگزین عبارتند از : بیودیزل، سوخت الکل ( متانول، اتانول، ۱ - بوتانول )، الکتریسیته ذخیره شده در مواد شیمیایی ( چون باتری و پیل سوختی )، هیدروژن، گاز متان غیر فسیلی، گاز طبیعی غیر فسیلی، سوخت روغن گیاهی و دیگر زیست توده ها.
از فایده های سوخت های جایگزین، کاهش آلودگی محیط زیست، ایجاد انرژی ارزان و مقابله با خطر پایان سوخت های فسیلی است

سوختی که برای کاهش آلودگی هوا به‌ جای بنزین و گازوئیل به‌ کار میرود.

💡 البته مصرف این سوخت در ایران با مناقشاتی همراه بوده‌است. به دلیل صرفه اقتصادی نسبت به بنزین، مردم آن را در خودروها استفاده می‌کنند و این باعث کم آمدن در روستاها شده‌است و به همین دلیل مسئولین وزارت نفت، استانداری‌ها و برخی مسئولین سازمان استاندارد استانها برای کنترل مصرف در بخش خودرو، با مصاحبه‌های فراوانی عنوان کرده‌اند که گازمایع یک سوخت بسیار خطرناک، غیرایمن و با آلایندگی زیاد زیست‌محیطی است. این در حالی است که برخی از کارشناسان معتقدند اینطور نیست و دلایل آنها هم این است که این سوخت در بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا به ویژه در ترکیه، کره جنوبی، روسیه، ایتالیا، لهستان، انگلیس و آمریکا به عنوان سوخت جایگزین بنزین و دیزل استفاده می‌شود.