سلسله جنبان

سلسله جنبان. [ س ِ س ِ ل َ / ل ِ جُم ْ ]( نف مرکب ) آنکه زنجیر را جنباند. ( فرهنگ فارسی معین ). سبب و وسیله و باعث و موجب. ( ناظم الاطباء ). محرک.باعث. سبب. وسیله. ( فرهنگ فارسی معین ):
دولت اگر سلسله جنبان شود
مور تواند که سلیمان شود.وحشی.باد بهار سلسله جنبان صحبت است
موج شراب دام پریزاد عشرت است.صائب.|| کفیل. ( ناظم الاطباء ).

( ~. جُ ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) محرک، باعث.

کسی که گروهی را به طریقی تحریک و رهبری کند، باعث، محرک، سلسله جنباننده.

( صفت ) ۱ - آنکه زنجیر را جنباند. ۲ - محرک باعث سبب وسیله. ۳ - عاصی طاغی.

محرک، باعث.

💡 از کفن جامه احرام سرانجام دهد هرکه را درد طلب سلسله جنبان گردد

💡 از پی روزی توست گردش نه آسیا سلسله چرخ را سلسله جنبان تویی

💡 جلوه صبح قیامت کف دریای من است کیست مجنون که مرا سلسله جنبان باشد

💡 می شود موج خطر سلسله جنبان محیط شور دیوانه یکی صد ز سلاسل گردد

💡 هر خم زلف تو یک جمع پریشان دارد وه که این سلسله صد سلسله جنبان دارد