سرمایه‌دار

سرمایه دار. [ س َ ی َ / ی ِ ] ( نف مرکب ) صاحب ثروت و مال دار. ( آنندراج ). کسی که دارای مال و ثروت فراوان است:
بود سرمایه داران را غم بار
تهی دست ایمن است از دزد و طرار.نظامی.تأمل به حسرت کنان شرمسار
چو درویش بر دست سرمایه دار.سعدی.بلنداختری نام او بختیار
قوی دستگه بود و سرمایه دار.سعدی. || دارنده. مالک. صاحب. خداوند:
ز دیدار اینان ندارم شکیب
که سرمایه داران حسنند و زیب.سعدی.

دارای سرمایه، صاحب سرمایه، پولدار، ثروتمند.

( صفت ) آنکه دارای سرمایه هنگفت و تمول سرشار است.

{capitalist} [باستان شناسی، جامعه شناسی] فردی که برای به دست آوردن سود سرمایه گذاری کند

فردی که برای به دست ‌آوردن سود سرمایه‌گذاری کند.

💡 بس که از سرمایه‌داران، مجلس ما گشته پر اعتبارش هیچ کم از دکه صراف نیست

💡 به هر بزمی که از صهبای غم ساغر به کف گیرم ز مژگانِ ترم سرمایه‌داری می‌شود پیدا

💡 چه‌ها گذشت ز زلفت به دل چه می‌دانی به کارگر چه ز سرمایه‌دار می‌گذرد

💡 ابراهیم مهدوی (زاده ۱۲۸۰ خورشیدی) استاد و وزیر کشاورزی در دوره پهلوی و از سرمایه‌داران صنعت کشاورزی ایران بود.

💡 غِنا با پافشاری کرد ایجادِ تهی‌دستی خدا ویران نماید خانهٔ سرمایه‌داری را

💡 آن پابرهنه را که به دل حرص و آز نیست سرمایه‌دار دهر چو او بی‌نیاز نیست