سداد

پرداخت، بازپرداخت

سداد. [ س َ ] ( ع مص ) راست شدن. ( ترجمان القرآن ) ( تاج المصادر بیهقی ). راست شدن قول. ( المصادر زوزنی ). راست و درست شدن. ( غیاث ) ( از اقرب الموارد ). راستی و درستی در کردار و گفتار. ( غیاث ) ( منتهی الارب ). راستی. ( مهذب الاسماء ) ( ربنجنی ). محکمی. استواری: فایده سداد رأی... آن است که چون از دوستان دشمنی پیدا آید... درحال اطراف کار خود فراهم گیرد. ( کلیله و دمنه ). و بر قواعد سداد... استمرار یافت. ( سندبادنامه ص 10 ). از سداد سیرت و رشاد طریقت رعایای آن بقعه را در ریاض امن و جنان امان بداشت. ( ترجمه تاریخ یمینی ).
آن جوادی که جمادی را بداد
این هنرها وین امانت وین سداد.مولوی.وین عمل وین کسب در راه سداد
کی توان کرد ای پدر بی اوستاد.مولوی.|| ( اِ ) نام کمانی است، از آن جهت به این نام نامیده شده که تفأل به اصابت بدانچه تیر بدان افکنند، کنند. ( از منتهی الارب ). نام کمانی. ( آنندراج ).
سداد. [ س ُ ] ( ع اِ ) مرضی است که به آن منفذ بینی و سینه بسته شود. ( آنندراج ) ( غیاث ). گرفتگی بینی. ( مهذب الاسماء ). بیمارئی است که به بینی استوار شود و صاحب آن دم زدن نتواند. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
سداد. [ س ِ ] ( ع اِ ) سربند شیشه. ( منتهی الارب ). آنچه بدان چیزی استوار کنند. ( دهار ). آنچه سر شیشه بدان سخت کنند. ( مهذب الاسماء ).
- سداد الثغر؛ بند کردن راه درآمد دشمن.( منتهی الارب ).
- سداد من عوز و سداد من عیش؛ چیزی که بدان حاجت و فقر بند گردد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
|| شیر که در سوراخ پستان ناقه خشک شده باشد. ( منتهی الارب ).
سداد. [ س ِ] ( اِخ ) ابن رشید جعفری. محدث است. ( منتهی الارب ).
سداد. [ س َ] ( اِخ ) ابن سبیعی بن سعید. محدثست. ( منتهی الارب ).

(سَ ) [ ع. ] ۱ - (مص ل. ) راست و درست بودن. ۲ - استقامت داشتن. ۳ - (اِمص. ) راستی. ۴ - استقامت.

۱. راست و درست بودن.
۲. به راه راست بودن.
۳. راستی و درستی در کردار و گفتار، راستی و درستی.
۴. استقامت.

راست ودرست بودن، براه راست بودن، راستی، استقامت
۱ - ( مصدر ) بر راه راست بودن. ۲ - استقامت داشتن. ۳ - ( اسم ) راستی درستی ( در گفتار و کردار ). ۴ - استقامت
ابن سبیعی ابن سعید محدثست

راست و درست بودن.
استقامت داشتن.
راستی.
استقامت.