سباک

سباک. [ س َب ْ با ] ( ع ص ) زرگر. مشتق از سبک، بمعنی زر و سیم گداختن است. ( آنندراج ) ( غیاث ). سیم پالای. ( مهذب الاسماء ). گدازگر: سباک ربیع سیم برف در مسام زمین گداخت. ( ترجمه تاریخ یمینی ).

(سَ بّ ) [ ع. ] (ص. ) ریخته گر، زرگر.

گدازندۀ زر و سیم یا فلز دیگر، ریخته گر، زرگر.

گدازنده زروسیم یافلزدیگر، ریخته گر
( صفت ) ریخته گر زرگر.

اسم: سباک (پسر) (فارسی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: sabak) (فارسی: سَباک) (انگلیسی: sabak)
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام فرمانروای جهرم در زمان اردشیر پادشاه ساسانی

ریخته‌گر، زرگر.

💡 کیسه عمر تهی چون شود از غم مارا چو ازین نوع گهر کوزه سباک پرست

💡 این ندعید است و من نه مادح میر او نه صراف نظم و من سباک

💡 پراندیشه شد نامجوی از سباک دلش گشت زان پیر پر بیم و باک

💡 درست و خرده این کارخانه مغشوشست نخورد داروی سباک اگر گداخت یکی

💡 دبیر‌ان را به آتشگاه سباک گهی زر در حساب آید گهی خاک

💡 چو شد چادر چرخ پیروزه‌رنگ سپاه سباک اندر آمد به جنگ