زاینده

کلمه زاینده در زبان فارسی به معنای زنی که بچه آورد آنکه وضع حمل کند و همچنین پدید آورنده می باشد. به علاوه زاینده‌رود، بزرگ‌ترین و پرآب‌ترین رودخانه در فلات مرکزی ایران به شمار می‌آید. این رودخانه از کوه‌های زاگرس مرکزی، به ویژه زردکوه در استان چهارمحال و بختیاری سرچشمه می‌گیرد و به سمت شرق در دشت مرکزی ایران جریان می‌یابد تا در نهایت به تالاب گاوخونی منتهی شود. مساحت حوزه آبریز زاینده‌رود ۴۱٬۵۰۰ کیلومتر مربع است و برآورد می‌شود که در بهترین شرایط، جریان آب این رودخانه به ۱٬۲ کیلومتر مکعب در سال یا ۳۸ مترمکعب در ثانیه برسد. زاینده‌رود در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ به عنوان ۱۱۸اُمین اثر طبیعی، در فهرست میراث طبیعی ایران توسط سازمان میراث فرهنگی ثبت شد.

لغت نامه دهخدا

زاینده. [ ی َ دَ / دِ ] ( نف ) والد. بچه آورنده. مقابل تخم گذار ( در حیوانات ). || ( اِ ) مادر. ( شرفنامه منیری ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ):
ز زاینده قیصر برافراخت بال
که آن زادنش فرخ آمد بفال.فردوسی.فکندی به تیمار زاینده را
به آتش سپردی فزاینده را.فردوسی.

فرهنگ عمید

۱. دارای توانایی زاییدن.
۲. [مجاز] دارای توانایی خلق و ابداع، آفریننده.
۳. [قدیمی، مجاز] افزون شونده.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - زنی که بچه آورد آنکه وضع حمل کند. ۲ - پدید آورنده.

جملاتی از کلمه زاینده

سلفی فضایی وی از شهرت فزاینده‌ای برخوردار است.
چه مردی و نام نژاد تو چیست که زاینده را برتو باید گریست
چو زاینده شادابم از شیر کرد به گهواره بودم چو مرد نبرد