رسایل

رسایل. [ رَ ی ِ ] ( ع اِ ) رَسائِل. ج ِ رساله. رساله ها و کتابها و کتابچه ها. ( ناظم الاطباء ): جالینوس... بی همتاتر بود در معالجت اخلاق و وی را در آن رسایلی است سخت نیکو. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 556 ).
بدنثری و رسایل من دیده چند وقت
کژنظمی و قصاید من خوانده چند گاه.خاقانی.رسایل او در اطراف و اکناف عالم مشهور و مذکور.( ترجمه تاریخ یمینی ص 234 ). و رجوع به رسائل و رساله شود.
- دیوان رسایل یا رسائل؛ دیوان رسالت. دیوان انشاء. دبیرخانه. دارالانشاء در تداول عصر غزنویان:
وزیران دگر بودند زین پیش
همه دیوان به دیوان رسایل.منوچهری.و رجوع به رساله و رسالة و رسائل و دیوان رسالت در ذیل رسالت شود.
|| همکاسه. همدم. هم آهنگ. هم آواز. ( یادداشت مؤلف ):
کوه و مرغان هم رسایل با دمش
هر دو اندر وقت دعوت محرمش.مولوی.کوهها با تو رسایل شد شکور
با تو می خوانند چون مقری زبور.مولوی.یا رسایل بود اسرافیل را
کز سماعش پر برستی فیل را.مولوی.

(رَ یِ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ رساله.

= رساله

جمع رساله
( صفت ) جمع رسیل همرهان.
رسائل رساله ها و کتابها و کتابچه ها.

💡 وقت تحریر رسایل خامه گوید مدح تو صوت مدح تست در خامه که خوانندی صغیر

💡 خیام در رساله‌ای موسوم به نوروزنامه که جزو رسایل منسوب به اوست، دربارهٔ این نام می‌نویسد:

💡 نمود از پرده رخ یارم نمی‌خواهم دلایل را بیا از پیش من ای گریه بردار این رسایل را

💡 گر بتپد پی جمع رسایل‌، ور بزند در کسب فضایل نیست کسی چو طبیعت بیدل باب تأمل فهم کلامم

💡 به قراری که مرحوم خان ملک ساسانی به نگارنده اظهار داشتند نوادگان دختری مرحوم دبیرالملک (که بعدها وزیر رسایل خاصه ناصرالدین شاه و نیز وزیر داخله گردید) گویا در فراهان در ده جیریا و مهاجران یا حدود آن‌ها هنوز هستند.

💡 و گفته می‌شود که اولین شعر کلاسیک فارسی توسط محمد بن وصیف سگزی(سیستانی) نامه‌نگار (دبیر رسایل) یعقوب لیث صفاری بود.