دم کرده

دم کرده. [ دَ ک َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب )منتفخ و بادکرده. ( ناظم الاطباء ). || هر چیزی که به حرارت پست تر از جوش طبخ شده باشد. ( ناظم الاطباء ). برای تهیه دم کرده ماده دارویی را در ظرفی گذارده و آب جوشان به روی آن ریخته روی ظرف را می پوشانند و پس از اینکه مدت کافی برای اشباع آب از مواد مؤثره دارویی گذشت محصول را صاف کرده بکار می برند. ( از کتاب درمان شناسی ).

(دَ. کَ دِ ) (اِمر. ) هر نوع محلول دارویی گیاهی که از ریختن در آب جوش حاصل می شود.

۱. هرچیزی که آن را دم کرده باشند از چای و قهوه و برنج و دارو.
۲. (صفت فاعلی ) بادکرده، ورم کرده.

منتفخ و باد کرده.

{infusion} [گیاهان دارویی] محلول رقیق حاوی اجزای حل پذیر گیاهان دارویی

هر نوع محلول دارویی گیاهی که از ریختن در آب جوش حاصل می‌شود.

💡 لیک بعضی رو سوی دم کرده‌اند گرچه سر اصلست سر گم کرده‌اند

💡 خط اشرف را بدیدم کرده باقی نام من گفتم اینک گنج کافتادم به ناگه بر سرش

💡 کنز اسرار الوهیت نموده هیکلی نامش آدم کرده حرزش اصطفینا ساخته

💡 مدتی شد که به صحرای جنون می گردم کرده در خانه زنجیر مرا بی وطنی

💡 اندر پی مخدومی شمس الحق تبریزی کی باشد تن چون دل از دیده قدم کرده