خورشی

خورشی. [ خوَ / خ ُ رِ ] ( ص نسبی ) منسوب به خورش که قاتق است و این کلمه اطلاق بهمه موادی میشود که برای ساختن خورش بکار میرود چون کدوی خورشی و سیب خورشی که قسمی سیب است برای ساختن خورش سیب یا آلوچه خورشی که آلوچه ای است برای ساختن و تهیه کردن خورش آلوچه. ( یادداشت مؤلف ).

منسوب به خورش که قاتق است و این کلمه اطلاق بهمه موادی میشود که برای ساختن خورش بکار میرود چون کدوی خورشی و سیب خورشی که قسمی سیب است برای ساختن خورش سیب یا آلوچه خورشی که آلوچه ایست برای ساختن و تهیه کردن خورش آلوچه.

{nucellar} [زیست شناسی] مربوط به بافت خورش

مربوط به بافت خورش.

💡 ابر سیه گو سحر روزن مشرق ببند مطلع خورشید بس چاک گریبان تو را

💡 نیست از چشمه خورشید چو آگه ذره لاف هرگز نتواند زشناس خود زد

💡 با عطارد شده ام هم قلم و این شرفم از پی مدحت خورشید زمین و زمن است

💡 دلشاد شه، آن سایه یزدان که زرایش خورشید فلک رفعت خورشید لقا را

💡 یک سحر لاله خورشید نیاید بیرون که فلک داغ نوی بر دل من نگذارد