خط پیوند

{hyphen} [زبان شناسی] خطی کوتاه به شکل « - » که از خط تیره کوتاه تر است و عموماً برای پیوستن واحدها در نوشتار به کار می رود متـ. تیرۀ کوتاه

خط پیوند یا خط ربط ( به انگلیسی: Hyphen ) با نشانه ی «‐»، یکی از نمادهای نشانه گذاری ( نشانه های سجاوندی ) است که برای پیونددادن واژگان مختلف در متن ( مثل: رشته کوه کاشمر - تربت ) و واژگانی که بین دو خط متفاوت تقسیم شده اند ( مثلاً؛ قسمتی از واژه در انتهای خط قبلی و قسمتی دیگر در ابتدای خط بعدی قرارگرفته باشد ) به کار می رود و آن ها را به هم پیوند می دهد تا یک واژهٔ واحد در نظر گرفته شوند.
خط پیوند را نباید با انواع مختلف خط فاصله ( ‒، –، —، ― ) که از نظر شکلی طولانی تر هستند و همچنین با علامت منفی «−» ( علامت منفی ریاضی ) اشتباه گرفت.

خطی کوتاه به شکل « - » که از خط تیره کوتاه‌تر است و عموماً برای پیوستن واحدها در نوشتار به کار می‌رود

💡 در زبان‌های خانوادهٔ آسترونزیایی، که زبان‌های اندونزی و مالزی را شامل می‌شود، دوگان‌سازی در دستور زبان آن‌ها نقش پررنگی دارد، بالاخص برای جمع کردن اسم‌ها. در الفبای لاتین، دوگان‌سازی در این زبان‌ها با دو بار نوشتن واژه و جدا کردن دو قسمت آن با خط پیوند انجام می‌شود. در الفبای پگون، مشابه الفبای جاوی، بجای دوبار نوشتن واژه‌ای که دوگان‌سازی، از عدد «۲» پس از واژهٔ دوگان‌سازی‌شده برای این امر استفاده می‌شود. در واژگان دوگان‌سازی شده‌ای که پسوند دارند، عدد «۲» پیش از پسوند و در میان واژه نویشته می‌شود. در واژگانی که پیش‌وند دارند، دوگان‌سازی مشابه لاتین و با استفاده از خط پیوند انجام می‌شود انجام می‌شود.

💡 در زبان‌های خانوادهٔ آسترونزیایی، که زبان‌های اندونزی و مالزی را شامل می‌شود، دوگان‌سازی در دستور زبان آن‌ها نقش پررنگی دارد، بالاخص برای جمع کردن اسم‌ها. در الفبای لاتین، دوگان‌سازی در این زبان‌ها با دو بار نوشتن واژه و جدا کردن دو قسمت آن با خط پیوند انجام می‌شود. در الفبای جاوی، مشابه الفبای پگون، بجای دوبار نوشتن واژه‌ای که دوگان‌سازی، از عدد «۲» پس از واژهٔ دوگان‌سازی‌شده برای این امر استفاده می‌شود. در واژگانی که پیش‌وند یا پسوند دارند، دوگان‌سازی مشابه لاتین و با استفاده از خط پیوند انجام می‌شود انجام می‌شود.