آستان بوس

( آستان بوس ) ( اسم ) آنکه آستان پادشاه یا بزرگی را بوسد عتبه بوس. ۲ - آستان بوسی: آستان بوس تو در خواب تمنا کردند ( خسرو دهلوی ).

آستان‌بوس
(قدیم): ویژگی آنکه آستان شخص بزرگی را به نشانه احترام و تواضع می‌بوسد. آستان بوسی. بر درگاه تو فلک‌ آستان‌بوس است. «راوندی»

💡 زان مکان یرلیغ دشمن در خراسانم فکند آستان بوسیدم آنجا کآسمان را فر نبود

💡 نظام الملک چون از بخت ناساز نمی شد ز آستان بوسی سرافراز

💡 من آن روز آستان بوسیدم و بار سفر بستم که سر در خانهٔ جان کرد عشق خانه‌پردازت

💡 فلک سیر ملک سیرت که بر درگاه او زیبد ملک را آستان بوسی فلک را بنده فرمانی

💡 آستان بوسه ده و باش که آسان نتوان زد بوسه بر دست نگارین نگاری که تو دانی

💡 زلیخا دامن اندر چید و برگشت به خدمت آستان بوسید و برگشت