لغت نامه دهخدا
اباتت. [ اِ ت َ ] ( ع مص ) اِباته. شب گذرانیدن.
اباتت. [ اِ ت َ ] ( ع مص ) اِباته. شب گذرانیدن.
(اِ تَ ) [ ع. اباتة ] (مص ل. ) = اباته: شب را در جایی گذراندن، شب را در جایی به سر بردن، بیتوته کردن.
شب را در جایی به سر بردن، بیتوته کردن.
💡 ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانهای در پای شمعت آسمان پرسوخته پروانهای
💡 از شراب وصل شاهد کی شود جان تو شاد در خراباتت اگر پیر مغان غمخوار نیست
💡 تا پیر خراباتت منظور نظر سازد در دیده ی مستان کش خاک در خمّاران