آب بها

( آب بها ) (بَ ) (اِمر. ) پولی که در ازای آب دهند، حق الشرب.

( آب بها ) پولی که در بهای آب می دهند، حق الشرب.
آبپاش
۱. ظرفی فلزی و دسته دار که سر لولۀ آن سوراخ های ریز دارد و برای آب پاشیدن روی گل ها یا زمین به کار می رود.
۲. کسی که شغل او آبپاشی بر روی گل ها وگیاهان است.

( آب بها ) ( اسم ) پولی که در بهای آب دهند حق الشرب ٠

آب بند
مبلغی که مصرف‌کننده باید بابت مصرف آب پرداخت کند. پولی که در برابر مصرف آب پرداخت می‌شود. آب‌بها برحسب متر مکعب محاسبه می‌شود.

💡 شوره زمینی شوره زمینی کز تو کشد او آب بهاری سبزتر آمد سبزتر آمد از همه جاها کشت و گیاهش

💡 شوخی به چر‌‌ب و نرمی اخلاق عیب نیست روغن به روی آب بهارآفرین دود

💡 عقل پیری ز من ایام جوانی مطلب که در ایام خزان صاف شود آب بهار

💡 ‫شبها خروشد آب بهاران به رودبار‬ ‫یاز گئجه سی چایدا سولار شاریلدار‬

💡 لازم عهد جوانی است سیه کاریها روشن است این سخن از تیرگی آب بهار

💡 امید بهره ای از زاده های طبعم نیست که دیده بحر ز گوهر ستاند آب بها