آتش‌زن

آتش، آتش زدن.
(علوم زمینی): آتش‌زنه.

💡 آتش‌زنه را بسی شرر صرف شود کز یک شررش، سوخته‌ای درگیرد

💡 بر در می‌خانه این غلغل و آن طنطنه چیست؟ بیاور چراغ، پیش نه آتش‌زنه

💡 مزن دستم به دل ترسم بسوزد آستین تو که همچون سنگ آتش‌زن شررها در جگر دارم

💡 برهمن‌ گو ببر زنار و زاهد سبحه آتش‌زن غرور ناز دارد بی‌نیاز از کفر و اسلامش

💡 بترس از اشک گرمم سنگدل بیداد کمتر کن که در صد خرمن آتش‌زن شراری کرده‌ام پیدا

💡 ضمیرم نه زن، بلکه آتش‌زن است که مریم‌صفت بکرِ آبستن است