آرایش جهان

💡 آشوب عقل و جانی، آرایش جهانی چون ماه آسمانی، ای آسمان زمینت

💡 همچو فانی بنده شاهم کز آرایش جهان چو نموداری‌ست از باغ جهان‌آرای او

💡 مینای دل به ذوق خیالی شکسته‌ام آرایش جهان پریزاد می‌کنم

💡 ای کلک نقشبند تو آرایش جهان وی لفظ دلگشای تو آسایش جنان

💡 همانا زحق نبود جز او خواهش جهان چو جولان دهد سمند بر آرایش جهان

💡 همیشه تا بود آرایش جهان از مهر کتان ز تابش مه تا که هست در نقصان

💡 در اشعار کلاسیک، شاعران از زیبایی‌های طبیعت به عنوان ابزاری برای توصیف آرایش جهان و عظمت آفریده‌های خداوند در این هستی پهناور استفاده می‌کنند.

💡 تماشای ستارگان در دل شب، گویی بازنمایی جدیدی از آرایش جهان است که انسان را به تأمل در مورد جایگاه خود در کیهان وا می‌دارد.

💡 تغییرات اقلیمی باعث شده است که زیبایی‌های طبیعی و آرایش جهان تغییر کرده و نسل‌های آینده از تماشای این شکوه بی‌بدیل محروم شوند.