باد پروا

بادپروا. [ پ َرْ ] ( اِ مرکب ) خانه ای را گویند که بادگیر داشته باشد. ( برهان ) ( هفت قلزم ) ( فرهنگ سروری ) ( جهانگیری ) ( غیاث ). خانه ای را گویند که بادگیر داشته باشد که باددر آن آید و آنرا بادخوان و بادخن و بادخون گویند. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). رجوع به بادخوان، بادخن و بادخون شود. || گذرگاه باد و روزنی که بجهت آمدن باد گذارند. ( برهان ). خاقانی گوید:
ز خط استوا و خط محور
ملک را تا صلیب آید هویدا
ز تثلیثی کجا سعد فلک راست
به تربیع صلیب بادپروا.( از جهانگیری ).|| ( ص مرکب ) بی تفاوت یعنی شخصی که پیش او همه چیز مساوی باشد. ( برهان ). رجوع به ناظم الاطباء شود.

۱. دریچه.
۲. بادگیر، بادخن.
۳. اتاقی دارای بادگیر.

خانه را گویند که باد گیر داشته باشد

بادهنج
بادگیر

💡 خاک هستی یک قلم بر باد پرواز فناست غافلان محو بز افکندن سجاده اند

💡 چو مرغ سحرخوان نوا ساز کرد بر طوبی آباد پرواز کرد

💡 باد پروانهٔ تو نافذ و هم اندر عید مادحت را برسانند ز دیوان مرسوم

💡 ای دل، می تجرید تمنا نکنی بی‌پروایی، مباد پروا نکنی

💡 باد پروازش کند گوی زمین را بی‌سکون گر نویسد بر پر خود آیت عونش ذباب