استباق

لغت نامه دهخدا

استباق. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) بر یکدیگر پیشی گرفتن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ). بر همدیگر پیشی گرفتن. پیشی گرفتن با کسی در دویدن و تاختن. || درگذشتن از جای. ( منتهی الارب ). || ترک کردن.( از منتهی الارب ). || با یکدیگر تیر انداختن. ( زوزنی ) ( منتهی الارب ). با همدیگر تیر انداختن.

فرهنگ معین

(اِ تِ ) [ ع. ] (مص ل. ) پیشی جستن، پیشی گرفتن.

فرهنگ فارسی

بریکدیگرپیشی گرفتن، پیشی جستن درتاختن ودویدن، درگذشتن ازجائی
( مصدر ) پیشی جستن پیشی گرفتن.

ویکی واژه

پیشی جستن، پیشی گرفتن.

جمله سازی با استباق

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 سبق از درس دولتی گیرید وندرین عرصه استباق کنید

💡 آغوش برگشای و مرا گیر در بغل تا گوی استباق ز میدان بدر برم

ساروی یعنی چه؟
ساروی یعنی چه؟
جنده یعنی چه؟
جنده یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز